Nieuw breipatroon – handwarmers in bloemknopjes steek

Onlangs kreeg ik bij handwerkwinkel Rits In een bol Lana Grossa Magico in mijn handen gedrukt. Of ik daar wat van wilde breien. Ik keek verbaasd: “Wat moet ik met deze sokkenwol beginnen?” Nu was het ook een beetje mijn eigen schuld. Al een tijdje riep ik wel iets te willen ontwerpen van één van de garens die Mieke en Evelien mee zouden nemen naar de Brei- en haakdagen in Zwolle. “Weet je het al?” dramde ik weken door en dus stond ik opeens voor de kast met sokkenwol in alle kleuren van de regenboog.
De bollen kende ik al wel. Het is een kwaliteitsgaren dat graag gekocht wordt door fervente sokkenbreisters. De Magico meilenweit – wel 420 meter looplengte- heeft prachtig verlopende kleuren die ook nog eens ingenieus opgewonden zijn. De winkelkast vullen met deze ‘kleurentherapie’ bollen is altijd een feestje, maar eerlijk gezegd houd ik er niet zo van om met een dunne draad te breien. Na de verzekering dat het garen prima verwerkt kon worden op naald 3½, mocht ik een kleur uitzoeken en stopte ik een 100 grams bol met frisse pastels en taupe tinten in mijn tas. Wat zou ik eens gaan maken waarvoor je maar 1 bol nodig hebt?


Sokken zouden het niet gaan worden, dat had ik al besloten. Nu had ik eigenlijk nog nooit handwarmers gebreid, laat staan gedragen. Ik ben van de wanten, want juist mijn vingers hebben het altijd koud! Het leek me echter toch wel leuk om eens handwarmers te breien en dan vooral met een lange boord om lekker weg te stoppen in de mouwen van je jas. Ook kun je onder handwarmers een paar dunne vingerhandschoenen dragen. Daarnaast ben ik een groot liefhebber van het breien van bijzondere steekjes en in het oude stekenboekje, waarin het bloemknopjes patroon stond, had ik al op desbetreffende pagina een papiertje-om-niet-te-vergeten gestopt. Nu was er een idee om deze steek toe te passen.

Voor een luchtig effect breide ik de handwarmers op naald 4, dat zit lekker zacht om je handen. Al breiende besloot ik voor ‘warm en lief’ te gaan, dus vandaar het randje met muizentandjes, dat ik van de babytruitjes van vroeger ken.
De handwarmers heb ik op 2 breinaalden gebreid, zodat ook beginnende breisters ermee uit de voeten kunnen. Twee mooie, losse lapjes breien en aan elkaar naaien, met nog een aangebreid duimpje – om te voorkomen dat deze eenzame vinger het alsnog te koud krijgt! Door de lange boorden, komt het van kleur verlopende garen goed tot zijn recht. En met de feestdagen voor de deur is het een fijn kadootje om te maken en te geven.


Ga je vrijdag 21 en/of zaterdag 22 oktober naar de Brei- en haakdagen in Zwolle? Dan kun je bij Rits In dit patroon, bij aankoop van een bol Lana Grossa Magico, voor de speciale beursprijs van € 1,- kopen. Op vrijdag en zaterdag ben ik zelf ook een deel van de dag bij de kraam van Rits In (nr. 40) aanwezig. Leuk om je daar te ontmoeten!
Natuurlijk is het patroon van de handwarmers ook gewoon bij Mooi van draad verkrijgbaar. Alle info lees je nog eens op de pagina ‘patronen‘.  Je kunt bestellen door een mailtje te sturen naar info@mooivandraad.nl, dan ontvang je van mij de betalingsgegevens. Meestal heb je binnen een dag het patroon in je mailbox!

Winters haken & breien in de zomerzon

Het is het gevolg van de opwarming van de aarde, zeggen ze. Die zomerzon in september, waardoor spreekwoordelijk de mussen dood van het dak vallen, de geraniums uitbundig doorbloeien en de BBQ’s  in de buurt overuren draaien. De natuur reageert wat verward op zoveel warmte laat in het seizoen. Her en der zie je watervogels opnieuw met een sliert kuikentjes achter zich aan door de sloot zwemmen. Mijn oudste meiden draaien op de middelbare een heus tropenrooster en elke woensdagmiddag fiets ik met de jongsten naar een recreatieplas om te zwemmen, dan wel nog wat bij te bruinen. Misschien moeten we er maar aan wennen dat we hartje-zomer-juli de verwarming bijna moeten zetten en slechts met regenpak aan over straat kunnen om in medio september weg te puffen van de hitte. Best verwarrend. (meer…)

Over mijn boek, leuke plannen en een beetje ‘doseren’


Zoals je waarschijnlijk wel weet ben ik al een paar maanden bezig met het maken van mooie projecten voor mijn tweede boek dat volgend voorjaar verschijnt. Superleuk om te doen, maar best frustrerend om niets te mogen laten zien! Natuurlijk zijn er een hoop creatieve dames in mijn omgeving die ik al wat onder de neus heb gedrukt en die daarna plechtig zwijgplicht beloofden. In september wordt al het moois gefotografeerd en tot die tijd ben ik (gelukkig) niet als enige aan de slag. Ik heb snel ideeën voor nieuwe ontwerpen om te haken en te breien, maar ik ben niet het type dat dag en nacht onafgebroken doorwerkt. Niet goed voor mij en mijn omgeving!

(meer…)

Pastel – ik ben om!

Vroeger had ik werkelijk een pesthekel aan pastel. Meisjes bij mij in de klas op de lagere school, droegen lichtroze jasjes met een ceintuurtje. Een mintgroen badstof zomerpakje, of erger – lichtgeel gebreide vestjes van piepend acryl.
Brrr, ik wilde dat niet. Ik ging nog liever naar de jongensafdeling van de Peek & Cloppenburg in Zwolle, dan iets te moeten passen uit die week oplichtende rekken met jurkjes en rokjes van de meisjes etage.
Dus kocht mijn moeder voor mij een jongensjas met een grote rode streep over het midden. Dat stemde me tevreden.


Toen het in de jaren 1980 de trend was om knaloranje of gele polo’s te dragen en felle kleuren met elkaar te combineren – liefst in het formaat zak – kon je mij als puber met lange sprietarmen en -benen daarin uittekenen. Zelfs in mijn Laura Ashley periode in de jaren ’90, pikte ik de bonte bloemetjesjurken uit de rekken van de winkel in Groningen waar ik studeerde. Natuurlijk alleen tijdens de opruiming. De keurige dame van de winkel trok altijd haar wenkbrauwen op als ik met mijn vriendinnen tijdens de uitverkoop de winkel weer onveilig maakte. De jurken met knoopjes en pofmouwtjes verdwenen uiteindelijk in de verkleedmand. Eentje van rode tricotstof – met bloemetjes uiteraard – trok ik er telkens weer uit als ik zwanger was en op het eind niets meer paste.


Pastel was niet dus mijn ding. Ik herinner me een gesprekje met een vriendin over modetrends van vroeger die we nooit meer terug wilden zien. We somden griezelend macramé, gebreide truien van langharig mohair, brede schoudervullingen, hoge spijkerbroeken in het zogenaamde ‘tulp’ model, pastelkleurige kleding en de te kleine thuispermanent,  op. Van deze lijst is onderhand meer dan mij lief is weer ‘in’, maar laat iemand subiet militair ingrijpen als er mensen gaan hannesen met vloeipapier, haarrollers en hele enge flesje vloeistof!


Inmiddels is het 2016 en staan er in mijn huis her en der zowaar meubels met lichte kleuren, draag ik een bloesje met zalmroze stippen en heb ik afgelopen winter een mintkleurige wollen jas gekocht. Mijn man merkte bij het showen ervan op dat het model veel weg had van een badjas, maar hij vond de lichte kleur wel heel mooi. Ik snipte dat deze lange jas met lage mouwinzet hip en hot is bij modebewuste vrouwen. Feit is wel dat de complimenten over de jas vooralsnog alleen afkomstig zijn van mijn eigen sekse, maar ik dwaal een beetje af van het onderwerp. Mintgroen dus en daarop op draag ik een gebreide omslagdoek in allerlei lieve kleurtjes. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat ik eerst de omslagdoek heb gemaakt en toen de jas erbij aangeschaft…

Tja, het begon dus zomaar toen ik ging haken en breien met kleuren die zwaar neigden naar pastel. Vooral wol met een zacht verlopend kleurenpalet had een enorme aantrekkingskracht op mij. Voor mijn nieuwe boek heb ik ook een aantal projecten van garen met zachtere kleuren gemaakt. Best heel spannend als je uit regenboogland komt!
Kijk, ik ga natuurlijk niet overdrijven; mijn knalroze schoenen blijf ik dragen. De rode pianokruk blijft dienstdoen en de oranje ketel op het fornuis fluit gewoon door als het water kookt.

Toch dringen zelfgemaakte kussens met pastelbloemetjes de woonkamer binnen, staat de mintgroene stoel voor buiten ook redelijk vaak binnen en haak ik nu zelfs aan een kussentje in – hou je vast – lichtroze en lichtgeel. Ik vind het prachtig! Zelfs een Frans groen geschilderd kastje heb ik na jaren weer in ere hersteld en van zolder gehaald. Ik ben niet bang voor eventuele blazers met brede schoudervullingen en opgeborstelde truien van mohair. Als ze maar leverbaar zijn in pastel. Misschien met stiekem een vleugje knalkleur, maar ik ben om!

 

Vrouwen & wol

wol

wol
wol: Phildar Randonees, mandje: Rice, breinaalden: Knit Affair

Tenzij je Arne dan wel Carlos heet of een vertegenwoordiger in wol bent, kun je als man deze blog maar beter overslaan. De volgende tekst gaat namelijk uitsluitend over het ultieme geluksmoment dat vrouwen ervaren bij het kopen, vasthouden en hebben-hebben-hebben van mooie bolletjes wol. (meer…)

Nieuw patroon: gehaakte boodschappentas

boodschappentas
boodschappentas

Misschien heb je mijn eerste nieuwe patroon voor Mooi van draad al gezien (of zelfs gekocht); een gehaakte boodschappentas gemaakt van het lekkere dikke garen van ByClairenr.2 Het leek me leuk om het nieuwe jaar van Mooi van draad te beginnen met een goede daad; weg met de plastic soep en – hop! – iedereen braaf z’n eigen tas mee naar de winkel. Wil je ook het patroon van deze tas met stevige bodem en retro hengsels? Voor de introductieprijs van € 2,50 krijg je het PDF patroon met verduidelijkende foto’s toegestuurd. Mail even naar info@mooivandraad.nl en je kunt snel aan de haak.  (meer…)